Blog Artikels

Adrienne Rich (1929-2012), ’n digter van weleer, verbind die woord liefde aan wat sy noem “honorable human relationships.” Sy sê dat enige uitdrukkings van liefde binne sulke verhoudings ’n delikate proses is, “… often terrifying to both persons involved, a process of refining the truths they can tell each other”. Inderdaad! Alle verhoudings wat gekenmerk word deur nabyheid en intimiteit, vra om eerlikheid. Ons elkeen benodig sulke eerlike verhoudings in ons lewe.

In “A Single Pebble” (1956) vertel John Hersey van ’n man wat ’n seun uit ’n rivier red wat in vloed is. Sy heldedaad is verstommend. Tog is daar iets anders wat die verteller aangryp, iets wat die lewensredder nooit in daardie einste oomblikke in ag geneem het toe hy sy eie lewe in gevaar gestel het om te help nie. “His action… showed a deep, instinctive love of life, a compassion, an optimism, which made me feel very good…”

Daar is ‘n groot verskil tussen die geregtigheid waarvan die wêreld praat en die geregtigheid wat die Nuwe Testament van praat. Ek hoor deesdae baie mense van geregtigheid praat. Hulle soek geregtigheid na die inbraak, wanneer hulle te na gekom is, wanneer hulle afgedank is, wanneer iemand hulle mislei het. Gelowiges praat selfs hatig oor hoe ander mense “reggesien” moet word in die naam van geregtigheid.

Het jy al ooit teruggekeer na plekke waar jy grootgeword het as kind? Ek het. Toe my ma in 2010 oorlede is, het ek een keer deurgery na die een huis waarin ons gewoon het toe ek klein was. Dis die plek wat ek die meeste met my ma en spesifiek haar moederskap verbind het. Die gedagte was om sommer net ‘n bietjie na te dink en terug te dink aan my kleintyd as deel van my eie rouproses na my ma se afsterwe. Hoe teleurgesteld was ek egter nie.

“Ek was verkeerd, maar kom ons gesels daaroor oor ’n koppie koffie.” Ken jy ook sulke tipe opmerkings? Ander mense loop jou onder die stof, maar dan meen hulle ’n vinnige koffie kan ’n groot onreg of ’n lang tyd se seermaak in een kuier wegneem. Hulle dink ’n haastige ekskuus is genoeg salf vir sulke diep wonde. Wag, voordat jy my verkeerd hoor: natuurlik moet ons mekaar vergeef. Daarom is woorde soos “ekskuus” of “Ek is jammer wat ek jou aangedoen het” ook lewensbelangrik wa

“Hands off!” “Hou jou afstand!” Ek moes hierdie les al ’n paar kere op die harde manier leer. Ek raak net te betrokke by ander mense se lewens. Ek wil graag hê hulle moet slaag. Ek wil nie hê hulle moet swaarkry of sukkel nie. Maar ek moes ook leer dat mense graag hulle eie stem wil behou. Hulle wil voel dat dit wat hulle bereik, ook te danke is aan hulle eie pogings en harde werk. Wanneer ander te betrokke raak by hulle eie projekte of aktiwiteite, voel dit later asof hulle

Die Amerikaanse pastoor en skrywer, Stuart Briscoe, vertel die verhaal van 'n vriend, wat as tiener dikwels 'n ou vrugteboom gebruik het om uit sy slaapkamervenster op die tweede verdieping te ontsnap, veral as sy pa hom wou straf. Eendag het die pa aangekondig dat hy die ou boom gaan afkap omdat dit jare lank nie vrugte gedra het nie. Daardie aand het die seun en sy vriende 'n klomp appels gekoop en in die donkerte vrugte aan die onproduktiewe takke vasgemaak. Die volgende o

“It is because we are created in the image of the Trinity that loneliness is so crushing, that broken relationships are so debilitating, that death is so painful. Lack or loss of relationships violates our essential nature, created to reflect the relational essence of God.” – Darrell Johnson (“Experiencing the Trinity”)

In ’n boek lees ek van ‘n seun wat sy pa se motor by die huis se inrit geparkeer het. Toe hy later weer met die motor wou ry, was dit skoonveld. Die seun het vergeet om die handrem op te trek. Die motor het tot aan die einde van die straat agteruitgeloop en toe oor ’n afgrond geval. Bevrees het hy dit vir sy pa gaan vertel. Die kind het die ergste verwag, maar sy pa het doodluiters sy koerant omgeblaai en gesê: “Dan sal jy seker ons bakkie moet vat!” Praat van kalmte van gees

Een van die mees bevredigende ervarings, wat Brink in sy klerewinkeldae gehad het, was om ‘n jongman te adviseer in die keuse van die regte uitrusting vir ‘n werksonderhoud. Die jongman het kiertsregop by die winkel uitgestap, vol selfvertroue, en na die tyd met trots kom vertel: “Ek het die werk gekry!”

Mag ek vandag aansluit by ‘n gedeelte wat ek in Januarie ook in die daaglikse kolom wat ek vir Beeld op Netwerk24 behartig, geskryf het. Skrifgeleerdes het Deuteronium 24:1 gereeld gebruik om egskeiding te regverdig in die tyd toe Jesus op aarde was. Daarvolgens mag ‘n man wat iets onrein of onbetaamlik by sy vrou aantref, wettiglik van haar skei. Voordat ons Jesus se reaksie hierop aanhoor, moet ons eers by Genesis ’n draai maak. Genesis 2:18-20 vertel hoe God ’n helper aan

Trots en hoogmoed is subtiel. Dit is een van die oudste sondes en glip ongesiens by my gedagtes in, sonder dat ek eers daarvan bewus is: “Ek kan dit sonder hulp doen...”, “Ek weet die beste...”, “Ek verdien meer."

Luister as ‘n konsep klink so eenvoudig – ons doen dit tog aldag en heeldag en die meeste van ons weet reeds wat goeie luistervaardighede is. Ek weet reeds om goed te kan luister beteken om nie met vrae te onderbreek (“Wat het hulle gesê?”) of advies nie, hulle storie met jou eie verhaal te kaap nie (“O ja! Dieselfde ding het met my gebeur”), misplaaste empatie (“Ek weet presies hoe jy voel”) nie. Of nie alreeds my antwoord te formuleer nie.

Die laaste paar maande het daar ‘n reproduksie van die 2010 fliek, How to train your dragon, verskyn Die fliek het my geweldig baie herinner aan die belangrikheid van gesonde verhoudings en hoe fundamenteel belangrik veral ouer-kindverhoudings is in die uitleef van ons geloof.

“Ek het my geloof verloor,” vertel iemand half sarkasties in ’n gesprek. “Dit is nog niks nie - ek het twintig rand verloor,” reageer iemand anders droogweg. Terwyl almal verleë lag, wonder ek by myself hoe verloor ‘n mens jou geloof so maklik? Ek meen, hoe gebeur dit presies? Toe dink ek dit kan slegs gebeur as jy aan geloof dink as een of ander item, objek of besitting, waaroor jyself volledige beheer het.

Flieks soos Shrek het vir my soveel sosiale kommentaar van hoe vandag se mense stereotipes maak van mense en dinge wat ons nie verstaan nie. Die voor-die-hand-liggende voorbeeld in die fliek is Shrek self. Hy is ‘n ogre, ‘n monster. Almal in die dorpie wil hom net uitwis of doodmaak want monsters is mos almal sleg. Dis wat almal hulle kinders leer van kleins af. ‘n Mens moet immers jou vyande ken. Van ver af lyk die optrede van enige iemand verdag en die persoon word as sleg

In vandag se veeleisende en besige lewe val die klem baie op selfversorging. In tydskrifte en op die internet kry ‘n mens raad oor hoe om jouself fisies en geestelik goed te versorg. Ons lees wenke soos oefen gereeld, eet gesond, neem ‘n borrelbad, gaan stap met jou hond en vele meer.