Blog Artikels

Jy ken dit ook. Ek praat van daardie kyk! Dit gebeur wanneer iemand jou uitmekaar kyk. Of jou middeldeur kyk. Of jou ’n vuil kyk gee. Of jou aanstaar. Of jou klinies op en af kyk. Die Franse filosoof, Jean Paul Sartre, het gesê sulke kyke bring “a sense of shame” oor jou. Jy weet daardie tipe kyke beoordeel en veroordeel jou. Jy voel dan of jy net die pad wil vat. Daarom is ek my pa, wat my van kleins af geleer het om mense nie uit te kyk nie, steeds dankbaar. Hy het my herin

Octavia Butler (1947-2006) skryf iewers: “Drowning people sometimes die fighting their rescuers.” Net so! Party mense wil nooit gehelp word nie. Hulle kies om op hulle eie voort te strompel. Hulle kies om hulle laste alleen te dra. Hulle verseg dat ander mense hulle bystaan. Hulle weier om gered te word. Watter redes hulle ook al aanvoer, jy en ek mag nooit moed opgee met mense wat oop oë aan’t sterf is nie. Nee, ons kan niemand forseer om ons hulp te aanvaar nie, maar ons ka

“Die man daarbo”, “the man upstairs.” Het jy ook al hierdie uitdrukkings gehoor? In sommige geselskappe word daar graag op sulke maniere na die Here verwys. Elke keer wanneer ek dit hoor, krap dit aan my siel. Nou die dag was die gekrappery een te veel, want toe vra ek summier vir iemand wat dit kwytraak: “On which floor?” Die ou het nie mooi verstaan nie. Toe sê ek vir hom hy het dan gepraat van die man “upstairs” en ek wil net weet op watter vloer bokant hom woon daardie ma

Party mense leef jare lank met donker geheime. So lank as wat hierdie donkertes nie aangespreek word nie, is eindelose negatiewe emosies hulle metgeselle. Skuldgevoelens, woede, twyfel en ’n klompie ander donker emosies word dan daaglikse realiteite. Dit gebeur omdat almal wat geheime “tweede lewens” leef, groot slotte op hulle gewete moet plaas. Hulle moet die Heilige Gees se stem in hulle binneste onderdruk. Dit is hoekom donker emosies hulle metgeselle is, want hulle moet

“Dit gaan swaar, want my kwota geduld vir hierdie jaar was al verlede jaar opgebruik,” sê iemand oor koffie. “Jy is gelukkig dis net jou geduld. My hoop vir die jaar is lankal daarmee heen,” merk iemand anders op. Inderdaad is dit moeilik om met hoop te leef as die stormwinde amper nooit ophou waai nie. Moeilikheid wemel orals. Korrupsie en misdaad neem oor. Hoe gemaak? Moet ons moed opgee?

Die bekroonde Amerikaanse joernalis, Ellen Goodman, vertel een keer in ‘n rubriek van iemand wat homself doodgewerk het. Ses dae per week was hy vasgekluister in sy kantoor vasgekluister. Toe beëindig ’n trombose sy lewe op 51-jarige ouderdom. By die begrafnis sê iemand vir sy vrou: “I know how much you will miss him.” Toe antwoord sy: “Oh, I already have.” Hy was lankal ’n “Lone Ranger”.

Eutropius was die tweede magtigste man onder keiser Arkadius in die Bisantynse Ryk. Na ’n suksesvolle militêre veldtog is hy in die jaar 399 tot konsul bevorder. Sy magsmisbruik het egter veroorsaak dat die keiser se vrou, Eudoksia, hom wou doodmaak. Eutropius het in die bekende Hagia Sofia in Konstantinopel gaan skuil. Soldate wou hom daar arresteer. Maar dit was ’n Saterdag en hulle het besluit om te wag. Daardie Sondag het Chrysostomus, die biskop van Konstantinopel, gepre

Prediker 5 deel ’n aantal beginsels oor hoe om nie deur jou besittings besit te word nie.

Dit is Mick Jagger en die Rolling Stones wat iewers sing: “You can’t always get what you want.” Hulle is heeltemal reg. Nogtans speel te veel mense se lewens af in daardie immer gewilde “behoefte-aangedrewe vallei.” Hulle word gedurig aangedryf deur hulle “wants and needs”, soos wat die Engelse sê. Die probleem met so ’n tipe leefwyse is dat dit ‘n bodemlose put is. Behoefte-aangedrewe mense het nooit genoeg van dit wat hulle voltyds najaag nie. Daar is altyd nog iets wat hul

Waardevermindering teiken die meeste artikels in ons huise. Dink maar aan enige nuwe motor. Skaars het ‘n mens met ’n nuwe voertuig uit die vertoonlokaal gery, of dit is derduisende rande minder werd. Dieselfde geld vir al ons tegniese apparate. Dit lyk my ook ons as mense is slagoffers van waardevermindering. Hoe ouer ons word, hoe minder verbuikerswaarde het ons vir die samelewing rondom ons en ook vir ander. Kyk dan net hoevel ouer mense word vergeet deur hulle kinders en

Psalm 63 vertel van die psalmskrywer se diep verlange na God. Soos ’n wildsbok in die woestyn wat na water smag, so verlang hy na God. Sy diepste begeerte is na ’n groter belewenis en na ’n dieper bewussyn van die Here se teenwoordigheid. Hy wil meer van God ervaar. Hy wil Hom van naderby ken. Daarom honger en dors hy so na die Here. Daarom kan hy nooit genoeg van die Here se goedheid kry nie.

Geloof is nie op uitverkoping nie. Nooit nie. Daar’s nie gedurig spesiale aanbiedings op die geloofsfront teen afslagpryse beskikbaar nie. Dit is definitief ook nie ons werk om geloofsaanbiedings namens die Here orals aan te bied sodat Hy hoog op mense se gewildheidsleer moet bly nie. God sit eerlikwaar nie en wag op ’n bietjie aandag van ons kant af nie. Sy enigste vriende is nie net ’n paar verdwaalde kerklikes nie.

oe hy die jongste misdaadslagoffer aan die anderkant van die pad sien lê, het hy dadelik gaan help. Ek praat van die Samaritaan in Jesus se gelykenis in Lukas 10. Die priester en die Leviet het aan die veilige kant van die pad gebly toe hulle dieselfde man sien lê het. Hulle was maar net ontsteld. Hulle was diep geskok. Dalk het hulle iewers ’n noodvergadering van godsdienstiges bymekaargeroep om hulle skok oor die “toestand” in die land en oor die stygende misdaad uit te spr

Teks: Psalm 1:2 Bybelvaardighede is op ‘n absolute laagtepunt hier in ons dag. Te veel mense wat die Bybel lees soek te veel kortpaaie. Pleks dat hulle die Bybel bestudeer, verkies hulle om “Skrif te kry”, soos wat almal dit noem. Of iemand “gee Skrif” vir hulle en dan ignoreer hulle die res. “Skrifkry” is vir hulle om een of ander vers by die Here self te kry, los van al die ander verse. “Skrifkry” is gelyk aan een of twee tekste wat uit die Woord verwyder word en dan spesia

Die gemiddelde 25-jarige kan verwag om 'n hele 2,4 jaar langer goeie gesondheid te geniet as sowat 20 jaar gelede. Op hul beurt kan 65 jariges verwag om nog 1,7 gesonde jare te hê - iets wat ook nie 'n paar jaar gelede die geval was nie. So bevind ’n studie aan die Mediese Fakulteit van die Universiteit van Massachusetts ’n paar jaar gelede. Mense word vandag ouer omdat mediese en sosiale dienste verbeter het. In gewone taal beteken dit dat jy op jou “oudag” dalk nie so oud g

Die term unfriend val nie te vreemd op ons ore nie. Dit wemel immers op sosiale media. Die Oxford Dictionary se omskrywing hiervan is glashelder: “To remove someone as a friend on a social networking site such as Facebook.” Hiervan gepraat, God is glad nie sterk op unfriend nie. Inteendeel. Die Bybel leer ons Hy maak graag vriende. Boonop leer die Bybel ons dat Hy hulle lewenslank as vriende wil behou.

Almal wil die wêreld verander. Almal wil hê dinge moet anders wees. Almal wil hê die kerk moet vol lewe wees en die land moet ’n beter plek wees. Tog het min mense ooit ‘n plan, wat nog te praat van ’n werkbare een! Diegene wat wel sulke planne het, voer dit selde deur. Dit lyk my iets meer is nodig as net om goeie planne in plek te hê. Ek praat van 'n dinamiese plan wat so groot en lewensverskuiwend is dat jy bereid is om jou hele lewe eksklusief daaraan te wy.

“Ek is geroep om voltyds vir die Here te werk,” sê 'n teologiestudent eendag vir my. “Bestaan daar enige ander opsies wanneer die Here jou roep tot Sy diens?” vra ek dadelik. Miskien was dit oorhaastig aan my kant, maar te veel mense dink ’n roeping is sinoniem met predikantwees. Of om ‘n sendeling of ’n jeugwerker te wees. Dit is amper asof sulke voltyds betaalde kerklike werkers die alleenreg het op “voltydse” roepings in die Here se diens. Tog is Jesus se basiese oproep aa

As jy vir mense vra hoe dit met hulle gaan, hoor jy die meeste van die tyd iets soos: “Dit gaan goed, dankie!” Wag egter vir nog so 60 sekondes, dan hoor jy hoe dit regtig met hulle gaan. Na die eerste sarsie “goed dankies” kom die volle waarheid gewoonlik uit. Na 60 sekondes gaan dit gewoonlik nie so goed soos wat hulle heel eerste vir jou gesê het nie. Dan hoor jy hulle is kwaad, beswaard, bang, bekommerd, of sommer net gewoon omgekrap.

“A God who cannot suffer cannot love. A God who cannot love is a dead God.” So het die beroemde Duitse teoloog, Jürgen Moltman, iewers geskryf. Dit is presies wat met die ou Griekse en Romeinse gode gebeur het. Hulle was onbeweeglik. Hulls was kliphard en yskoud. Hulle het niks vir hulle menslike onderdane gevoel nie. Daarom was hulle morsdood … en is nog steeds! Die lewende God van die Bybel is soveel anders. Lyding en swaarkry is nie aan Hom onbekend nie. Toe Sy eie Kind hi

“My lewe is so vaal en voorspelbaar dat ek elke aand van pure verveeldheid aan die slaap raak. Ek verveel myself vaak.” Dit raak iemand lank gelede in die publiek. Die vreemdste van alles was dat dit iemand was wat voltyds in diens van ’n plaaslike kerk gestaan het. Nou ja, ons elkeen het ons af-tye, maar dit is iets anders wanneer ons voel dat ons ’n af lewe leef waar nie eens die evangelie van Christus ons meer opgewonde maak nie.